Meşe Odununun Közüyle Pişen Lezzet: Ocakbaşı Mangalında Doğru Ateş Nasıl Olmalıdır?

Ocakbaşı kültürünün en büyük sırrı etin kalitesi kadar, altında yanan ateşin kalitesinde de saklıdır. Dörtyol Ocakbaşı’nda mangalımız sabahın erken saatlerinde yakılır ve gece yarısına kadar asla sönmez. Ama bu ateş sıradan bir kömür ateşi değildir. Biz mangalımızda sadece hakiki meşe odunu kömürü kullanırız. Meşe odunu, ete o hafif isli, aromatik kokusunu verirken aynı zamanda ısıyı çok uzun süre dengeli bir şekilde yayar. Bir kebabın lezzetli olabilmesi için yüksek alevde değil, külle örtülmüş o tatlı kızıl közün üzerinde ağır ağır pişmesi gerekir. Eğer ateş çok harlı olursa, etin dışı hemen yanar ve içi çiğ kalır; suyu kaçar ve kurur. Ustalarımız yılların verdiği tecrübeyle ateşin dilinden çok iyi anlarlar. Şişleri mangala dizerken közün yüksekliğini parmak uçlarıyla hisseder, kebabı sürekli çevirerek etin kendi suyunu içinde hapsetmesini sağlarlar. Adıyaman-Urfa yolunda seyahat ederken pencereleri açtığınızda burnunuza gelen o enfes koku, meşe közüyle buluşan kuzu yağının çıkardığı o eşsiz melodinin eseridir. Yol üstünde hızlıca karın doyurup gitmek isteyenler bile mangalımızın başındaki o közün sıcaklığını gördüğünde oturup bu lezzeti sindire sindire yemek isterler. Çünkü bilirler ki, aceleye gelmiş bir kebap ocakbaşı ruhuna aykırıdır. Dörtyol Ocakbaşı’nda közün ateşi sevgiyle harmanlanır, tabağınıza en lezzetli haliyle ulaşır.